01732330132 ATGolestan@gmail.com

ضوابط و اصول ارزیابی در اقامتگاه های بوم گردی

ضوابط و اصول ارزیابی در اقامتگاه های بوم گردی

ضوابط و اصول ارزیابی در اقامتگاه های بوم گردی

بوم گردی نوعی سفر می باشد که در میان گردشگران داخلی و خارجی امروزه بسیار معروف گشته و عامل اصلی در زمینه جذب توریسم به منطقه می شود. اقامتگاه های بوم گردی مکانی بسیار زیبا و سنتی در محیط های بکر روستایی هستند که تجربه سفری بسیار عالی را در کنار سکونت درون خانه ای روستایی به شما می دهند.

در این جا قرار است ضوابطی که هر اقامتگاه بوم گردی نیاز دارد تا در جهت راحتی مسافر خود رعایت کند را بیان کنیم؛ با ما همراه باشید!.

اقامتگاه

اقامتگاه، خانه ی اجاره ای نیست!

حواستان باشد وقتی از یک اقامتگاه سنتی صحبت می شود، خبری از یک خانه ساده یا یک رستوران نیست. اقامتگاه بوم گردی به دسته از خاص از اقامتگاه ها گفته می شود که در یک محیط طبیعی و بومی با رعایت تمامی مقررات ضوابط زیست محیطی به گونه ای که بافت تاریخی و بومی و معماری و مناظر منطقه حفظ شود، تاسیس شده و با اجتماع محلی دارای ارتباط تعاملی بالایی است.

هدف از برپایی اقامتگاه های سنتی

هدف از ساخت اقامتگاه های بوم گردی شناخت رسم و رسومات خاص منطقه، تبادل فرهنگی، اشتراگ گذاری صنایع دستی و هنر مناطق مختلف است. این امور ضمن جذب فرهنگ های مختلف در کشور به جذب توریست بیشتر نیز کمک می کند.

باید ها و نباید های اقامتگاه بوم گردی

یک اقامتگاه نباید به محیط زیست اطراف خود ضرر برساند و با محیط منطقه باید تناسب ظاهری داشته باشد.

اقامتگاه باید به محتوای ساختمانی از لحاظ اقلیم همان منطقه نزدیک باشد.

اقامتگاه بوم گردی باید از طرح و مفهوم و هنر بومی منطقه مربوط به خودش برگرفته باشد!.

در کل باید بدانید یک اقامتگاه به جهت جذب بهتر و قرار گیری عمیق در فرهنگ و هنر منطقه باید شبیه به شرایط منطقه محلی خود باشد.

اصول ارزیابی اقامتگاه ها

اقامتگاه های بوم گردی باید پسماند های خود را کنترل کرده و با مدیریتی درست اقدام به بازیافت آن نمایند. مسئول اقامتگاه هیچگاه نباید محیط اطراف را آلوده نماید. اقامتگاه باید از لحاظ میزان مصرف آب و برق بهینه باشد و استفاده از سیستم های گرمایشی و سرمایشی در خانه، نباید اثر منفی بر روی محیط بومی منطقه بگذارد.

نور پردازی محیط بومی باید به گونه ای باشد که حداکثر از نور طبیعی باشد تا حس کامل یک اقامتگاه را به ما بدهد.

مدیریت و کارکنان حاضر در اقامتگاه بوم گردی باید دوره های مرتبط با آموزش اقامتگاه های بوم گردی را گذرانده و گواهی پایان دوره دریافت کرده باشند.

از قسمت های مهم که بهتر است در اقامتگاه وجود داشته باشد، وجود کتابخانه است که حتی در یک قفسه کوچک هم باشد، باز هم دارای کتاب ها و نقشه هایی در مورد جغرافیا و ادب و مشاهیر آن منطقه باشد.

وجود صنایع دستی در اقامتگاه ها

الزامی است از یک غرفه صنایع دستی و سوغات در اقامتگاه های بوم گردی استفاده شود که شامل شیرینی، میوه خشک، ترشیجات و دیگر محصولات کشاوری منطقه باشد.

سرویس بهداشتی و حمام

بر اساس ضوابط اقامتگاه ها، اقامتگاه درجه سه به ازای هر واحد باید حداقل سه چشه سرویس بهداشتی و حمام در محل داشته باشد و اقامتگاه های درجه دو باید جدا از داشتن سرویس بهداشتی و حمام، یک سوم از واحد های خود را به سرویس های بهداشتی و حمام مجزا تجهیز کند.

طبخ غذای محلی در اقامتگاه به شکل بومی، برخوردار بودن کارکنان از گواهی دوره کمک های اولیه، وجود گشت های محلی و طبیعت گردی جهت شناخت محله و منطقه، بازاریابی و تبلیغات به صورت فیزیکی و مجازی، حضور داشتن در نشست جوامع اقامتگاه های بوم گردی و جشنواره های مربوط به آن و غیره، از اصول و ضوابط ارزیابی در اقامتگاه های بوم گردی می باشد.


ارسال پاسخ